Overnachten in kloosters op de Camino de Santiago is een unieke ervaring. Een nacht in een klooster is een moment dat bijblijft. Lang voordat pensions en hotels langs de Camino-routes verschenen, vormden kloosters de ruggengraat van het pelgrimsnetwerk in Noord-Spanje en Portugal.
Tekst & beeld: Annemiek Nefkens | WAW.travel
In deze blog lees je alles wat je moet weten over kloosters op de Camino de Santiago waar pelgrims kunnen overnachten: wat je kunt verwachten, hoe de accommodaties werken en welke vijf kloosters wij het meest aanbevelen.
Hoe is het om in een klooster op de Camino te overnachten?
Er zijn twee verschillende manieren waarop je in een klooster kunt overnachten. Een hospedería is de meer retraite-achtige optie. De kamers zijn meestal eenvoudig, maar privé. Maaltijden zijn vaak inbegrepen en het ritme van de dag wordt bepaald door de religieuze gemeenschap die er woont. Afhankelijk van het klooster kun je worden uitgenodigd om gebeden of avonddiensten bij te wonen, al is dit vrijwel nooit verplicht.
Een albergue in een klooster functioneert meer als een klassieke pelgrimsherberg. Gedeelde slaapzalen, meestal slechts één nacht verblijf en soms geen reservering vooraf nodig.
Het karakter van elk klooster wordt ook gevormd door de religieuze orde die het beheert. Een Benedictijns klooster voelt anders dan een Cisterciënzer klooster. Sommige gemeenschappen zijn open en praten graag met gasten, terwijl andere lange periodes van stilte in acht nemen die het hele gebouw een bijzondere rust geven.
5 kloosters op de Camino de Santiago waar pelgrims kunnen overnachten
Er zijn meer kloosters op de Camino de Santiago dan de meeste wandelaars beseffen, en niet allemaal zijn ze gemakkelijk te bereiken of te boeken.
Monasterio de Zenarruza: Camino del Norte
Het Monasterio de Zenarruza staat al sinds de 10e eeuw in de groene heuvels van Baskenland, hoewel de huidige gotische kerk en kloostergang grotendeels uit de 15e en 16e eeuw dateren. Het is een van de oudste continu bewoonde kloosters in de Baskische regio, en de benedictijnse gemeenschap die hier vandaag leeft volgt nog steeds hetzelfde ritme van gebed, werk en gastvrijheid dat deze plek al eeuwen kenmerkt. Gasten zijn welkom om zich bij de monniken aan te sluiten voor het avondgebed. Het klooster ligt aan de etappe tussen Markina en Gernika op het gedeelte van de Camino del Norte tussen San Sebastián–Bilbao. De hospedería biedt eenvoudige privékamers.
Monasterio de Poio: Camino Espiritual
Het Monasterio de Poio is al bijna onafgebroken bewoond door een religieuze gemeenschap sinds de 7e eeuw en is daarmee een van de oudste actieve kloosters in Galicië. Het huidige complex dateert grotendeels uit de 17e en 18e eeuw en wordt beheerd door de Mercedariërs.
Het klooster ligt ongeveer halverwege de etappe van Pontevedra naar Armenteira op de Camino Espiritual (een variant van de Camino Portugués). Onder de kloosters op de Camino de Santiago is Poio een van de comfortabelere opties: de hospedería biedt privékamers en optionele maaltijden, het uitzicht over de Ría de Pontevedra is prachtig en de Albariño‑wijngaarden rondom het complex zorgen voor een bijzonder aangename aankomst.
Monasterio de Armenteira: Camino Espiritual
Aan het einde van dezelfde etappe biedt het Monasterio de Armenteira twee verschillende opties onder één dak. De albergue is een eenvoudige pelgrimsherberg met gedeelde kamers en zonder ontbijt. De hospedería, apart beheerd door de cisterciënzer gemeenschap, biedt maaltijden en een veel meer contemplatieve sfeer. Als je de Camino Espiritual wandelt en echt wilt aansluiten bij de spirituele wortels van deze route, dan is een nacht hier – of zelfs twee – absoluut de moeite waard om in je planning op te nemen.
Het klooster werd in de 12e eeuw gesticht door een edelman die volgens de legende zo verdiept raakte in het luisteren naar een zingend vogeltje dat er drie eeuwen voorbijgingen voordat hij het merkte. Het is precies het soort verhaal dat bij een plek als deze past: afgelegen, groen en bijzonder stil.
Monasterio de Sobrado dos Monxes: Camino del Norte
Weinig kloosters op de Camino de Santiago kunnen tippen aan Sobrado dos Monxes. Dit cisterciënzerklooster werd gesticht in de 10e eeuw, raakte in verval tijdens de middeleeuwen en werd in de 12e eeuw herbouwd door cisterciënzer monniken voordat het opnieuw werd verlaten na de Spaanse opheffing van religieuze orden in 1835.
Pas in 1954 keerde een nieuwe gemeenschap van monniken terug en begon het langzame restauratieproces. Het klooster ligt aan het einde van de etappe vanuit Baamonde op de Camino del Norte tussen Villalba en Santiago. Pelgrims kunnen verblijven in de albergue die in een deel van het historische complex is gevestigd. De monniken houden nog steeds meerdere diensten per dag.
Monasterio de Oseira: Camino Sanabrés
Het Monasterio de Oseira wordt soms het Escorial van Galicië genoemd, en wanneer je de drie barokke torens uit de beboste vallei ziet oprijzen, voelt die vergelijking meteen logisch. Het klooster werd in 1137 gesticht door cisterciënzer monniken en werd, net als zoveel religieuze huizen in Spanje, in de 19e eeuw verlaten voordat het in de 20e eeuw opnieuw werd bevolkt en gerestaureerd. Vandaag is het een van de meest complete en best bewaarde cisterciënzercomplexen van het land.
Het ligt op de Camino Sanabrés, op de etappe tussen Cea en Botos, en de Xunta de Galicia beheert hier een eenvoudige albergue: gedeelde kamers, geen reservering vooraf nodig en pelgrims wordt aangeraden een slaapzak mee te nemen. De overnachting is eenvoudig en zonder luxe, wat eigenlijk goed past bij de sobere cisterciënzertraditie van de plek.
Een andere manier om de Camino te ervaren
De Camino de Santiago is in essentie altijd een pelgrimstocht geweest. Lang voordat het een populaire wandelvakantie werd, liepen mensen deze routes op zoek naar iets: helderheid, genezing, betekenis of verbinding. Kloosters waren de oorspronkelijke rustplaatsen onderweg.
Zelfs voor wandelaars die zichzelf niet religieus noemen, is er iets krachtigs aan een nacht doorbrengen op zo'n plek. De dikke stenen muren, de klokken die de uren markeren en de afwezigheid van het lawaai dat normaal onze dagen vult: het vertraagt alles op een manier die een hotel simpelweg niet kan nabootsen.
Als je nog aan het uitzoeken bent welke pelgrimsroute het beste bij je past, is het de moeite waard om niet alleen naar afstanden te kijken, maar ook naar het soort ervaring waarmee je uiteindelijk naar huis wilt terugkeren. Buen camino!