Al een tijdje staat de stadswandeling door Doesburg op mijn programma. 7 januari gaat het worden, zo heb ik gepland, na familiebezoek in de Achterhoek. Ik kon toen nog niet weten dat die dag een bijzondere sneeuwdag zou worden. Ik besluit het er toch op te wagen.
Tekst en foto’s van Aat van der Harst, www.verhalenonderweg.nl
Voetstappen van goud
Mijn start is bij de IJsselbrug, die hier sinds 1952 is. Ik lees dat er in de 17de eeuw al een schipbrug was, toen ter vervanging van een veerpont. In de loop van de eeuwen werd de brug hier een aantal keren verwoest en weer opgebouwd. Op deze wintermorgen heb ik hier een prachtig uitzicht over de IJssel, mijn favoriete Nederlandse rivier. Via een wandelboulevard langs de IJssel kom ik bij de wijk Contre Escarpe. Ooit stonden hier een gasfabriek en een boterfabriek. Nu is er een hoge woontoren, met een mooi uitzicht over de rivier en eromheen woningen met puntgevels. Ik blijf stilstaan bij een opvallend standbeeld met de naam Voetstappen van goud, oftewel Passi d’Oro, zoals de Italiaanse kunstenaar Roberto Barni zijn beeld noemde. Drie figuren lopen vanaf de IJssel richting de binnenstad. Het beeld is tevens een herinnering aan het feit dat Doesburg een oude Hanzestad is. Via een modern bruggetje wandel ik richting het centrum. De naam Saltpoort herinnert aan het zout dat hier ooit vanuit de haven werd aangevoerd. Door de Veerpoortstraat met mooie oude koopmanshuizen loop ik de stad binnen.
Het begint te sneeuwen
Links is de poort naar het Van Brakellhofje. Vroeger was hier een jongensschool gevestigd, waarvan alleen het hekwerk nog als herinnering rest. Terwijl ik daar in het hofje sta, begint het te sneeuwen. Samen met de wind die inmiddels is opgestoken, is het een echte sneeuwstorm. Mensen blijven binnen, want ik zie nauwelijks meer iemand op straat. De bladzijden van mijn stadsgidsje worden nat van de sneeuw en ik moet af en toe even onder een afdakje schuilen om te kunnen zien hoe de wandelroute verdergaat. Binnen een uur ziet het stadje er prachtig uit onder deze dikke witte deken. In de Heiligegeeststeeg lees ik tussen de witte vlokken door op een gevel de naam Stoomkoffiebranderij. Langs het kantongerecht kom ik bij de VVV, waar ik even schuil voor de storm en de sneeuw. Een vriendelijke dame vertelt me dat ik vandaag de eerste klant ben en wijst me een zaaltje met een film over de rijke geschiedenis van Doesburg als oude Hanzestad. Ik glibber verder langs de Baerkenhuizen aan de Koepoortstraat. De voorzijde bestaat uit een grotere en een kleinere gevel, waardoor men vroeger sprak over het paard en het veulen
Tegen de sneeuwstorm in naar de vestingwerken
Vervolgens loop ik door alleraardigste oude straten en passeer ik het Weduwenhuis en de Waag. Museum De Roode Toren is dicht vanwege de sneeuwval. Dat is jammer, want ik had dit streekmuseum graag bekeken. Waarschijnlijk was ik vandaag de enige gast geweest, want de straten zijn uitgestorven en er is bijna geen Doesburger, laat staan een wandelaar die niet van hier is, op straat. De Grote of Martinikerk is een imposant gebouw midden in het stadje. Mooi zijn ook de Kloosterkazerne en het Arsenaal. Dan loop ik het centrum uit langs de vestingwerken, genaamd de Lage Linie. Ik kan mijn telefoon niet meer tevoorschijn halen om een foto te nemen, want de sneeuw zwiept nu in mijn gezicht en ik zie nauwelijks een hand meer voor ogen. Hoe vaak maak je zoiets mee in Nederland? Ik denk dat het inmiddels jaren geleden is. Via de Hoge Linie kom ik de stad weer binnen en wandel ik naar het centrum. Ik had me verheugd op het Lalique Museum met o.a. een tentoonstelling van het werk van Chagall. Ook hier hangt echter een bordje op de deur: wegens hevige sneeuwval gesloten. Het wordt tijd om op huis aan te gaan.
Wandelen in sneeuw
In Nederland kan het niet zo vaak, dus een sneeuwwandeling is bijzonder. Bospaden zijn dan natuurlijk prachtig, maar ook een wandeling door een Oudhollands stadje is niet te versmaden. Ik genoot van de cultuurhistorische wandeling door Doesburg, al heb ik door de sneeuwvlokken heen niet alles kunnen zien. Ik besluit van de zomer een keer terug te komen
Info:
- Het boekje 'Doesburg, een cultuurhistorische wandeling' door Jan Vredenberg werd uitgegeven in de reeks Cultuurhistorische wandelingen in Nederland van Uitgeverij Matrijs.
- Een bezoekje aan het VVV met een geschiedkundig filmpje en veel folders is aan te raden, evenals een bezoek aan het Lalique Museum, dat vast open is als het niet sneeuwt